زن و خانواده در مارکسیسم: یک تحلیل انتقادی

مارکسیسم به عنوان یک نظریه اجتماعی، فلسفی و سیاسی، نقدی اساسی بر نظام سرمایه داری ارائه داده و هدف آن، ایجاد جامعه ای بی طبقه و عاری از هرگونه سلطه است. یکی از حوزه های مورد بحث در این مکتب، جایگاه زنان و خانواده است. مارکسیسم استثمار زنان را نتیجه مستقیم ساختارهای اقتصادی سرمایه داری دانسته و بر این باور است که رهایی زنان تنها از طریق نابودی سرمایه داری و جایگزینی آن با سوسیالیسم امکان پذیر است. با این وجود، این مکتب فکری همواره مورد نقد قرار گرفته است، چرا که منتقدان معتقدند مارکسیسم مسئله زنان را در حاشیه قرار داده و جایگاه خانواده را نیز به درستی تحلیل نکرده است. این مقاله به بررسی جایگاه زن و خانواده در اندیشه های مارکسیستی پرداخته و دیدگاه های مارکس، انگلس، لنین و مائو را در این باره تحلیل و نقد می کند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که علی رغم توجه مارکسیسم به مسائلی چون نقش اقتصادی زنان و تلاش برای برابری زن و مرد جهت ایفای چنین نقشی، این مکتب نتوانسته است جایگاهی مستقل برای زنان و خانواده در نظریه خود تعریف کند و با فروکاستن ابعاد چندوجهی مسئله ی زن و خانواده به بعد اقتصادی صرف، در نهایت، جامعه آرمانی خود را به سوی جهانی بدون جنسیت و خانواده سوق می دهد.

کلیدواژه ها:

زن ، خانواده ، مارکسیسم