نقش میانجی فرهنگ نوآوری در تاثیر رهبری دیجیتال بر توسعه قابلیتهای کارآفرینی در شرکتهای بیمه

این پژوهش به بررسی نقش میانجی فرهنگ نوآوری در تاثیر رهبری دیجیتال بر توسعه قابلیتهای کارآفرینی در شرکتهای بیمه دارای دفتر مرکزی در تهران می پردازد. جامعه آماری شامل کارکنان و مدیران شرکتهای بیمه با حداقل سه سال سابقه کاری بود که ۳۰۸ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و LISREL تحلیل شدند. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که رهبری دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر فرهنگ نوآوری (β= ۰.۴۵، t= ۷.۳۴، p< ۰.۰۰۱) و توسعه قابلیتهای کارآفرینی (β= ۰.۸۴، t= ۶.۸۱، p< ۰.۰۰۱) دارد. همچنین، فرهنگ نوآوری به عنوان متغیر میانجی نقش مهمی در رابطه بین رهبری دیجیتال و توسعه قابلیتهای کارآفرینی ایفا می کند (β= ۰.۶۲، t= ۸.۱۵، p< ۰.۰۰۱). تاثیر فرهنگ نوآوری بر توسعه قابلیتهای کارآفرینی نیز مثبت و معنادار بود (β= ۰.۴۳، t= ۵.۷۹، p< ۰.۰۰۱). ضریب تعیین مدل برای توسعه قابلیتهای کارآفرینی برابر ۰.۴۶ و برای فرهنگ نوآوری برابر ۰.۹۴ محاسبه شد که نشاندهنده تبیین قابل قبول تغییرات این متغیرها توسط مدل است. یافته ها تاکید می کند که تقویت رهبری دیجیتال و ارتقای فرهنگ نوآوری، می تواند به توسعه قابلیتهای کارآفرینی در صنعت بیمه منجر شود. پیشنهاد می شود شرکتهای بیمه با تمرکز بر توانمندسازی دیجیتال مدیران و ایجاد فرهنگ نوآوری، زمینه رشد و پایداری سازمانی را فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

رهبری دیجیتال ، فرهنگ نوآوری ، توسعه قابلیتهای کارآفرینی