بررسی بره مندی از نماد های زنانه در شعر سعاد الصباح و لیلا کردبچه

شاعران زن امروزی دیگر مانند بخش کثیری از گذشتگان خود از ترکیبات و اصطلاحات مردانه برای خلق تصاویر بهره نمی برند و تالش می کنند که از نماد های زنانه برای تصویرسازی ها و همچنین بیان انتقادهای اجتماعی به خوبی استفاده نمایند. هر زن یا مرد قبل از اینکه نمایند یک واحد انسانی است که در گوشه های از جهان ایستاده و هستی را درک می کند؛ پس نمی توان دنیایی را تصور کرد که در آن، زنان جهان را یکسر از منظر مشترکی تماشا کنند یا همه ی مردان حسی مشترک در تجربه اجزای جهان داشته باشند. بنابراین با شعرهایی مواجه ایم که از تجارب شخصی افراد برآمده اند. سعاد الصباح، شاعر کویتی، یکی از بانوان عرب است که در این مسیر پیشرو بوده و لیلا کردبچه، شاعر ایرانی نیز تالش هایی در این مسیر داشته است. این شاعران تالش کرده اند بهره مناسب را از نشانه های زنانه در شعر خود، به ویژه در بیان انتقادهای اجتماعی ببرند. هر چند سعاد چند دهه پیش از کردبچه متولد شده و شعر سروده است، گویا در استفاده از ابزارهای زنانه در بیان انتقادات اجتماعی کماکان پیشرو است و شاید بتوان یکی از دلایل آن را پیشرو بودن زنان شاعر عرب نسبت به زنان ایرانی دانست.

کلیدواژه ها:

شعر زنان ، سعاد الصباح ، لیلا کردبچه