تاثیر زبان شکسته در آثار جلال آل احمد

دهه ی چهل را باید دهه ی جلال آل احمد در ادبیات معاصر دانست؛ چرا که او در این دوران، یکی از موثرترین و برجستهترین چهره های ادبی بود و قلم او تاثیر ژرفی بر نویسندگان نسل جوان تر برجای گذاشت. آلاحمد به ویژه در شیوهی نثر خود توانست سبکی متمایز خلق کند و زبان داستانی را به شیوه ای نوین دگرگون سازد. یکی از ویژگیهای برجستهی نثر آل احمد، استفاده از زبان شکسته است؛ او از این شیوه به عنوان ابزاری کارآمد برای القای لحن عامیانه و طبیعی به داستان های خود بهره برد. در نثر او، پدیدههایی چون ابدال و حذف به عنوان مولفه های اصلی شکسته نویسی به کار رفته اند و نقش تعیین کنندهای در شکل گیری سبک زبانی او داشته اند. در میان عناصر زبان شکسته در آثار آلاحمد، عبارات کنایی بسام د باالیی دارند و به غنای الیههای معنایی متون او کمک کرده اند. هدف این مقاله، تحلیل نقش و کارکرد زبان شکسته در آثار جلال آلاحمد است که با رویکرد توصیفی -تحلیلی انجام می شود.

کلیدواژه ها:

ادبیات معاصر ، نثر فارسی ، جلال آلاحمد ، زبان معیار ، زبان شکسته