ارزیابی هماهنگی و تغییر پذیری بین مفصلی اندام تحتانی حین مهارت لیلی در کودکان با و بدون اختلال هماهنگی رشدی

کودکان با اختلال هماهنگی رشدی در هماهنگی حرکات دچار مشکل هستند و ارزیابی دقیق تر الگوهای حرکتی بنیادی که زیربنای بازیهای فعال هستند به شناخت عمیق تر هماهنگی حرکتی و در نتیجه مداخلات کارآمدتر منجر می شود، از این رو اندازه گیری هماهنگی و تغییر پذیری الگوهای حرکتی این کودکان از طریق ابزارهای آزمایشگاهی دقیق تر ضروری است. بنابراین با توجه به کمبود مطالعاتی از این نوع هدف پژوهش ارزیابی هماهنگی و تغییر پذیری بین مفصلی اندام تحتانی در الگوی بنیادی لی لی با استفاده از دوربین های آنالیز حرکت بود. از طریق نمونه گیری در دسترس دانش آموزان ۸-۷ سال مقطع دوم دو دبستان از شهر کرمان ابتدا با پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی فرم والدین و سپس با مجموعه سنجش حرکتی کودکان-ویرایش دوم غربال شده و کودکان با اختلال هماهنگی رشدی شناسایی شدند. ۱۸ کودک با اختلال و ۱۵ کودک بدون اختلال به صورت هدفمند به عنوان نمونه نهایی انتخاب که بر اساس متغیرها قد، وزن و BMI همتاسازی شدند. متغیرهای کینماتیکی اجرای مهارت لیلی با سیستم آنالیز سه بعدی حرکات مدل Raptor H ثبت شد پارامترهای هماهنگی و تغییر پذیری بین مفصلی ران زانو زانو مچ ران مچ با نرم افزار متلب به روش آماری SPM تحلیل شدند و مقایسه پارامترها بین دو گروه، با آزمون تی مستقل با ۲۷.SPSS معناداری (۰۰۵ انجام شد. یافته ها بیانگر این بود که کودکان با اختلال هماهنگی به طور معناداری تغییر پذیری بین مفصلی بیشتری در فازهای مختلف سیکل حرکتی دارند اما در هماهنگی بین مفصلی بین دو گروه تفاوت معنی داری مشاهده نشد. پژوهش حاضر اهمیت اندازه گیریهای مرتبط با فرایندهای زیربنایی هماهنگی حرکت به ویژه تغییر پذیری دهد که شناخت جامع تری از الگوهای حرکتی کودکان با اختلال هماهنگی رشدی و استراتژی های مورد استفاده را نشان می آنها در تولید و اجرای حرکت به دست می دهد.

کلیدواژه ها:

تغییر پذیری بین مفصلی ، اختلال هماهنگی رشدی ، لیلی