بررسی اثر بخشی تمرینات ساختاریافته بر مهارت حرکتی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان دچار اختلال بیش فعالی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر تمرینات ساختاریافته بر مهارت حرکتی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان مبتلا به بیش فعالی بود. پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی و با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل ۳۰ کودک دختر ۷ تا ۱۰ سال مبتلا به بیش فعالی در شهر ساری بود که به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. یک برنامه تمرینی ساختاریافته به مدت هشت هفته و دو جلسه در هفته برای گروه آزمایش اجرا شد. داده ها با استفاده از ابزار سنجش حرکت کودکان و مقیاس بهزیستی روانشناختی جمع آوری شدند. یافته ها نشان دادند که تمرینات ساختاریافته تاثیر مثبت معناداری بر بهبود مهارت حرکتی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان مبتلا به بیش فعالی دارند. این نتایج حاکی از اهمیت مداخلات حرکتی در بهبود عملکرد این کودکان و افزایش کیفیت زندگی آنهاست و می تواند راهگشای برنامه های آموزشی و درمانی در آینده باشد.

کلیدواژه ها:

تمرینات ساختاریافته ، مهارت حرکتی ، بهزیستی روانشناختی ، بیش فعالی