تاثیر ۱۲ هفته تمرینات مداوم با شدت متوسط (MICT) بر شاخصهای فیزیولوژیک

زمینه و هدف رفتارهای نامناسبی رو به افزایش هستند که از عوامل مهم در ایجاد بیماریهای قلبی و عروقی و مرگ و میر می باشند. رفتارهایی مانند سیگار کشیدن و کم تحرکی که از عوامل مهم ایجاد بیماریهای قلب عروقی میباشند هدف این این مقاله بررسی جامع شاخصهای آنتروپومتیک و فیزیولوژیک و نقش آنها در ارزیابی وضعیت سلامت و تناسب اندام افراد می پردازد. هدف از مطالعه، بررسی تاثیر ۱۲ هفته تمرینات مداوم با شدت متوسط MICT بر شاخص های فیزیولوژیک و آنتروپومتریک حداکثر اکسیژن ،مصرفی، نبض اکسیژن و درصد چربی بدن در جوانان کم تحرک سیگاری ۲۰ تا ۳۰ سال میباشد. مواد و روشها: ۳۰ دانشجو سیگاری کم تحرک که در رده سنی ۲۰ تا ۳۰ سال بودند به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. از بین آنها ۲۰ دانشجو در دو گروه ۱۰ نفره انتخاب و قرار گرفتند؛ سپس ۲۰ آزمودنی در گروه هایی شامل گروه اول = مردان جوان کم تحرک سیگاری با تمرینات MICT گروه دوم مردان جوان کم تحرک سیگاری گروه کنترل که شامل ۱۰ نفر) بود تقسیم شدند. گروه تمرینات MICT به مدت ۱۲ هفته و هر هفته ۳ جلسه به تمرینات MICT پرداختند به منظور بررسی تفاوت میانگین بین گروه ها در مراحل پیش و پس از مداخله تمرین از آزمون One Way ANOVA و برای مقایسه میانگین گروه ها در مراحل پیش آزمون و پس آزمون از آزمون t جفتی استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان دادند که در اثر اعمال مداخله تمرین در گروه تمرین مقادیر متغیر های وزن (۰/۰۰۱=P)، درصد چربی بدن (۰/۰۰۱=P=۰/۰۰۱) BMI ،(P) و P=۰/۰۱ HR) کاهش معنی دار P=۰/۰۰۱) VO۲max) و نبض اکسیژن PO۲ (۰/۰۰۱ افزایش معنی دار در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل داشتند ۰/۰۵ > P). نتیجه گیری ۱۲ هفته تمرینات مداوم با شدت متوسط (MICT) باعث بهبود یافتن معنی داری در شاخصهای فیزیولوژیک و آنتروپومتریک میشود و میتوان

کلیدواژه ها:

تمرینات مداوم ، شدت متوسط ، شاخصهای فیزیولوژیک ، آنتروپومتریک ، مصرفی ، نبض اکسیژن ، درصد چربی ، سیگاری