بررسی شکاف بین انتقال تدوین استراتژی به اجرای استراتژی با نقش ترغیب کنندگی رهبری در سازمان

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی شکاف بین انتقال تدوین استراتژی به اجرای استراتژی با نقش ترغیب کنندگی رهبری در سازمان با روش تحقیق توصیفی – همبستگی در سال ۱۳۹۹ انجام شد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه مدیران علمی و اعضای هیات مدیره های شرکت های استارت آپ مستقر و هسته های عضو در پارک علم و فناوری دانشگاه تهران می باشد که بر اساس سایت پارک علم و فناوری دانشگاه تهران تعداد شرکت های عضو تعداد ۱۷۸ شرکت و تعداد هسته عضو تعداد ۱۳۵ هسته است. برای برآورد حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد و با توجه به این فرمول تعداد نمونه ۳۲۰ نفر برآورد شد. در این پژوهش از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای استفاده شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه محقق ساخته ۴۰ سوالی بود. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۸۱ تعیین گردید که نشان دهنده پایایی مناسب ابزار اندازه گیری بود. نتایج پژوهش نشان داد بین حذف مسائلی که موجب غفلت مدیر در برنامه ریزی می شود و اجرای استراتژی رابطه ۰/۳۸ وجود دارد که در سطح ۰/۰۵ معنادار است. بنابراین بین حذف مسائلی که موجب غفلت مدیر در برنامه ریزی می شود و اجرای استراتژی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ بین تمایلات شخص مدیر بر تبدیل تدوین استراتژی بر اجرای استراتژی رابطه ۰/۱۲ وجود دارد که در سطح ۰/۰۵ معنادار است. بین استفاده از ساختار کلامی (شفاهی) توسط مدیر بر تبدیل تدوین استراتژی رابطه ۰/۵۷ وجود دارد که در سطح ۰/۰۵ معنادار است. بین ظرفیت برجسته کردن اهداف غالی توسط مدیر بر تبدیل تدوین استراتژی رابطه ۰/۴۳ وجود دارد که در سطح ۰/۰۵ معنادار است. بین ظرفیت برجسته کردن اهداف غایی توسط مدیر بر تبدیل تدوین استراتژی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ بین ایجاد حالت اضطرار توسط مدیر بر تبدیل تدوین استراتژی رابطه ۳۷/ وجود دارد که در سطح ۰/۰۵ معنادار است. بین ایجاد حالت اضطرار توسط مدیر بر تبدیل تدوین استراتژی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین تحلیل از پیروزی های کوچک بر تبدیل تدوین استراتژی رابطه ۰/۴۹ وجود دارد که در سطح ۰/۰۵ معنادار است. بنابراین بین تحلیل از پیروزیهای کوچک بر

کلیدواژه ها:

استراتژی ، ترغیب کنندگی رهبری ، انتقال تدوین ، اجرای استراتژی ، مدیریت کسب و کار