عملکرد هوش هیجانی بر یادگیری دانش آموزان

در دنیای آموزش امروزی، کیفیت تعامل میان معلم و دانش آموز نقش مهمی در فرآیند یادگیری و رشد روانی دانش آموزان ایفا می کند. یکی از عوامل کلیدی موثر در بهبود این تعاملات، هوش هیجانی معلم است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هوش هیجانی بر کیفیت تعاملات معلمان با دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل معلمان مقطع ابتدایی در شهر تهران بوده است. نتایج نشان داد که بین مولفه های هوش هیجانی (خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی) و تعاملات مثبت معلم با دانش آموز رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. یافته ها حاکی از آن است که تقویت هوش هیجانی در معلمان می تواند به بهبود فضای آموزشی، کاهش تعارضات و افزایش انگیزش دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تعامل معلم و دانش آموز ، خودآگاهی ، همدلی ، آموزش