آینده نگاری روان شناسی شهری: چگونه فناوری های هوشمند بر روابط انسانی تاثیر می گذارند؟

با گسترش سریع فناوری های هوشمند در شهرها، بررسی تاثیرات این تحولات بر روابط انسانی به موضوعی حیاتی در روانشناسی شهری تبدیل شده است. این پژوهش با هدف تحلیل تاثیر فناوری های هوشمند بر کیفیت روابط اجتماعی در شهر اصفهان و ارائه راهکارهای عملی برای بهینه سازی این تاثیرات انجام شد. پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) اجرا گردید که در بخش کیفی از روش نظریه داده بنیاد با ۳۰ مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی از پرسشنامه محقق ساخته با نمونه ای ۴۰۰ نفری استفاده شد. یافته ها نشان داد فناوری های هوشمند از سویی با تسهیل دسترسی به خدمات شهری و ایجاد شبکه های ارتباطی جدید، کیفیت زندگی را بهبود بخشیده اند و از سوی دیگر به کاهش تعاملات حضوری و افزایش احساس انزوای اجتماعی به ویژه در میان جوانان منجر شده اند. همچنین نگرانی های مربوط به حریم خصوصی در استفاده از سیستم های نظارتی هوشمند به عنوان چالشی اساسی شناسایی شد. نتایج بیانگر آن است که اگرچه فناوری های هوشمند مزایای کارکردی قابل توجهی دارند، اما برای حفظ و تقویت پیوندهای اجتماعی، نیازمند طراحی انسان محور و توجه همزمان به ابعاد روانشناختی و اجتماعی هستند. این پژوهش بر ضرورت ایجاد تعادل بین کارایی فناورانه و تقویت روابط انسانی در شهرهای هوشمند تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

روانشناسی شهری ، فناوری های هوشمند ، روابط انسانی ، شهر هوشمند ، انزوای اجتماعی ، طراحی انسان محور