مقایسه روش های استفاده از نوار ضدکنه و محلول اسید اگزالیک بر میزان آلودگی کنه واروآ و رشد جمعیت کلنی زنبور عسل (Apis mellifera L.)

کنه واروآ یکی از مهم ترین انگل های زنبور عسل می باشد که سالانه باعث تلفات هزاران کندو در سراسر جهان می شود. از این رو با توجه به خسارت شدید اقتصادی به زنبورداران و خسارت زیست محیطی که این انگل به وجود می آورد، این پژوهش جهت مهار جمعیت کنه واروآ از طریق مقایسه کارآیی ماده شیمیایی فلووالینات و دستمال کاغذی آغشته به اسید اگزالیک بر درصد کنه، میزان شفیره، میزان کل زاد و ولد، میزان گرده و تولید عسل در قالب طرح تکرار در زمان با سه تیمار و چهار تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل شاهد (بدون استفاده از مواد کنه کش)، تیمار دستمال کاغذی آغشته به اسید اگزالیک و گلیسیرین، تیمار نوار کنه کش حاوی فلووالینات بودند که در سه دوره زمانی با فواصل ۲۶ روزه مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاصل نشان داد که بیشترین درصد کنه ریزی مربوط به تیمار اسید اگزالیک بود که اختلاف معنی داری با شاهد داشت (۰۵/۰P<).  استفاده از نوار ضدکنه و اسید اگزالیک تاثیری بر میزان شفیره، میزان کل زاد و ولد و همچنین تولید عسل نداشتند، ولی مقادیر این صفات در دوره اول به طور معنی­داری بیشتر از سایر دوره­ها بود (۰۵/۰>P). نتایج این آزمایش نشان داد که دستمال کاغذی آغشته به اسید اگزالیک نسبت به نوار کنه­کش فلووالینات برای مبارزه با کنه در کلنی­های زنبور عسل موثرتر است و خطرات زیست محیطی کمتری به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

سمیت ، شفیره ، فلووالینات ، گلیسیرین