اثربخشی بازتوانی مغزی بر عملکرد حافظه بیماران اسکیزوفرنیا

این پژوهش با هدف مطالعه اثر بخشی بازتوانی مغزی بر عملکرد حافظه بیماران اسکیزوفرنیا صورت پذیرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل نابرابر بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه بیماران مبتلا به اختلال اسکیزوفرنیا در مرکز نگهداری بیماری های مزمن روانی طلوع مشتمل بر ۳۱ نفر در سال ۱۴۰۰ بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه ۱۰ نفره آزمایش و گواه گمارده شدند. از پرسشنامه حافظه وکسلر در پیش آزمون و پس آزمون برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد. بازتوانی مغزی بر روی گروه آزمایش به صورت فردی هفته ای ۲ بار در ۱۶ جلسه ۴۰ دقیقه ای اجرا شد. یافته های حاصل از تحلیل کواریانس چند متغیره بر روی نمرات پیش از بازتوانی و پس از بازتوانی نشان داد که پس از تعدیل نمرات پیش آزمون بین دو گروه آزمایش و گواه در متغیرهای حافظه بصری، تمرکز/توجه، حافظه عمومی و یادآوری تاخیری تفاوت معنی داری وجود دارد و در متغیر حافظه کالمی تفاوت معنی داری وجود ندارد. با توجه به یافته های حاصل از پژوهش می توان بیان داشت که بازتوانی مغزی باعث افزایش عملکرد حافظه بیماران اسکیزوفرنیا می گردد.

کلیدواژه ها:

اسکیزو فرنیا ، بازتوانی مغزی ، عملکرد حافظه