اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان زنان متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان زنان متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش، شامل زنان متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر اصفهان در سه ماه اول سال ۱۴۰۳ بوده است. نمونه گیری بصورت دردسترس بوده است. که ۳۰ نفر از افراد متقاضی طلاق انتخاب شده و سپس به شکل تصادفی در گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه کنترل ۱۵ نفر قرار گرفتند. به منظور جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان استفاده شد. سپس جلسات درمانی طرحواره درمانی به مدت ۸ جلسه (هفته ای دو جلسه ۹۰ دقیقه ای) بر اساس پروتکل تدوین شده توسط پژوهشگر برای آزمودنی های گروه های آزمایش اجرا شد جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات تنظیم شناختی هیجان در زنان متقاضی طلاق در پس آزمون نسبت به پیش آزمون معنادار بوده است. در نتیجه طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان زنان متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، تنظیم شناختی هیجان ، زنان متقاضی طلاق