امکان سنجی توسعه گردشگری خلاق در بافت فرسوده (نمونه موردی: منطقه اسلام آباد شهر کرج)

امروزه گردشگری از فرآیند جهانی شدن بهره مند شده است و با تغییر رویکردهای گردشگری به نسل سوم به ویژه گردشگری خلاق، تغییر تقاضا به سمت تجارب محلی و شخصی اصیل فزاینده ای سوق داده شده است که قادر به خلق محصولاتی بر اساس دارایی های فرهنگی طبیعی و تاریخی است. در دهه های اخیر با تغییر فرهنگی در گفتمان شهری و استفاده از فرهنگ به عنوان بعد غالب در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و کالبدی و محوریت سیاست های بازآفرینی، توسعه محله به عنوان جریان اصلی حاکم بر بازآفرینی شهری در جهان مورد استفاده قرار گرفته است. هدف این تحقیق، سنجش امکانپذیر بودن نقش توسعه گردشگری خلاق در بافت فرسوده محله اسلام آباد شهر کرج می باشد. این پژوهش از نظر ماهیت و هدف، کاربردی و روش تحقیق به صورت توصیفی- تحلیلی و پیمایشی است. کاربردی و توصفی است. ابزار گردآوری داده ها بر اساس مطالعات کتابخانه ای و پرسشنامه است. مهمترین معیارهای غربالگری شاخص های محله با استفاده از تکنیک دلفی فازی و روش BWM نرم افزار GAMS شناسایی شد و بهترین مناطق محله اسلام آباد از بافت فرسوده اسلام آباد با استفاده از روش WASPAS برای ایجاد محله فرهنگی انتخاب شده است. همچنین برای بررسی نقش گردشگری خلاق در توسعه محله فرهنگی، از پرسشنامه ای برای بررسی تاثیر ظرفیت های گردشگری محله اسلام آباد بر توسعه گردشگری خلاق در بافت فرسوده از طریق روش تحلیل تعامل ساختاری نرم افزار Micmac استفاده شد. نتایج نشان می دهد که محله اسلام آباد در بافت فرسوده کرج ظرفیت ایجاد محله فرهنگی را دارد. همچنین موثرترین ظرفیت های گردشگری خلاق در بین ۲۸ ظرفیت شناسایی شده ۳ ظرفیت گردشگری سلامت، تولیدات تلویزیونی و سینمایی و ایجاد مراکز فرهنگی است که با توجه به توانمندی های اسلام آباد در توسعه گردشگری خلاق کاملا موثر است.

کلیدواژه ها:

توسعه شهری ، گردشگری خلاق ، بافت فرسوده ، اسلام آباد شهر کرج