بررسی اثر نوع تمرین مقاومتی (هایپرتروفی و استقامت عضلانی) بر فشار خون و شاخصهای بیوشیمیایی در بدنسازان با تیپهای بدنی مختلف

هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر نوع تمرین مقاومتی (هایپرتروفی و استقامت عضلانی) بر فشار خون و برخی شاخصهای بیوشیمیایی در بدنسازان با تیپهای بدنی مختلف بود. پژوهش به صورت نیمه تجربی با شرکت ۶ بدنساز مرد در سه تیپ بدنی اکتومورف، مزومورف و اندومورف انجام شد. شرکت کنندگان به دو گروه تمرین هایپرتروفی و استقامت عضلانی تقسیم شدند و به مدت هشت هفته تحت برنامه های تمرینی مشخص قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تمرینات استقامت عضلانی به طور معناداری فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، شاخصهای التهابی مانند اینترلوکین-۶ و آسیب عضلانی (کراتین کیناز) را کاهش داد و پروفایل متابولیکی بهتری ایجاد کرد. همچنین، تیپ بدنی نقش موثری در شدت پاسخهای فیزیولوژیکی ایفا کرد؛ بدنسازان اندومورف پاسخهای کندتر و شدیدتری داشتند در حالی که اکتومورف ها بهترین تطابق را با تمرینات نشان دادند. یافته های این مطالعه تاکید می کند که انتخاب نوع تمرین مقاومتی باید با توجه به تیپ بدنی و اهداف فردی صورت گیرد تا ضمن بهبود عملکرد، سلامت ورزشکار حفظ شود. این پژوهش می تواند راهنمای مناسبی برای طراحی برنامه های تمرینی شخصی سازی شده و بهینه در بدنسازان باشد.

کلیدواژه ها:

تمرین مقاومتی ، هایپرتروفی ، استقامت عضلانی ، فشار خون ، شاخص های بیوشیمیایی ، تیپ بدنی ، بدنسازی ، التهاب ، کراتین کیناز ، اینترلوکین-۶