بررسی تاثیر رابطه موثر معلم و دانش آموز بر یادگیری و کاهش افت تحصیلی در دوره متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رابطه موثر میان معلم و دانش آموز بر یادگیری و کاهش افت تحصیلی در دوره متوسطه اول بود. این مطالعه با روش توصیفی-همبستگی و با مشارکت ۲۷۸ دانش آموز از سه پایه تحصیلی در استان خراسان رضوی انجام شد. ابزار گردآوری دادها پرسشنامه استاندارد کیفیت رابطه معلم و دانش آموز و پرسشنامه مقیاس افت تحصیلی بود. یافته ها نشان داد که مولفه صمیمیت در رابطه، رابطه ای مثبت و معنادار با پیشرفت تحصیلی دارد (r = ۰.۶۱)، در حالی که تعارض با افت تحصیلی رابطه های معنادار و مثبت داشت (r = ۰.۵۷). همچنین مشخص شد که وابستگی به تشویق از حد گرچه در مواردی باعث افزایش امنیت روانی می شود، اما می تواند بر اساس قالب یادگیری تاثیر منفی بگذارد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان داد که رابطه مثبت، صمیمانه و مهربانه میان معلم و دانش آموز، یکی از عوامل کلیدی در کاهش افت تحصیلی و ارتقای سطح یادگیری است. لذا پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزشی، معلمان و مدیران مدارس، به کیفیت روابط انسانی در محیط آموزشی توجه بیشتری داشته باشند.

کلیدواژه ها:

یادگیری موثر ، صمیمیت آموزشی ، رابطه معلم و دانش آموز ، افت تحصیلی