تبیین عوامل موثر در معماری بومگردی با رویکرد تعامل معماری معاصر و معماری بومی در شهر بوشهر

امروزه با پیشرفت روزافزون گردشگری در جهان به اهمیت و تاثیرگذاری آن بر اقتصاد موضوع تاسیس اقامتگاه های بوم گردی در تمام کشورها مورد توجه قرار گرفته و با افزایش تدریجی آن برخوردار هستیم. بوم گردی نه تنها به اقتصاد یک منطقه بلکه به زنده نگه داشتن و معرفی فرهنگ آن منطقه به جوامع داخلی و خارجی کمک می کند. گردشگران امروز از اهمیت و ارزش محیط زیست به خوبی آگاه هستند و اینگونه است که صنعت هتلداری به مسئله مهم و حساس زیست محیطی توجه بیشتری نشان داده. به دنبال آن مفهوم اقامتی دچار تغییر شده و با نام پیشرفته خود یعنی بوم گردی به همگان معرفی می شود. یکی از راه های بهبود زیرساخت های شهری، بهبود کیفیت زندگی اقتصادی، رفاهی و اجتماعی، استفاده از مجموعه های فرهنگی-گردشگری است. به فضایی که امکان اسکان، مشارکت و کسب تجربه بنا به زندگی بومیان آن منطقه برای گردشگران ایجاد می کند، اقامتگاه بوم گردی گفته، که مصالح و عناصر ساختار و سازه آن بوم آورد و با توجه به معماری سنتی آن منطقه می باشد. آداب و رسوم، اندیشه، عقیده، روحیه، ذوق و سلیقه، احساسات و هنر جامعه همگی را می توان در معماری بومی مشاهده کرد و این گونه معماری بومی را برگرفته از الگوهای فرهنگی قلمداد کرد. این پژوهش یک تحقیق کاربردی و کیفی از نوع تحلیل محتوا و روش تحقیق تصیفی و پیرو این سوال اصلی که چگونه مولفه های تعامل معماری معاصر و معماری بومی بر طراحی بوم گردی در شهر بوشهر تاثیرگذار است؟ شکل گرفته. برای انجام این تحقیق از مصاحبه، پرسشنامه، مطالعات کتابخانه ای استفاده شده و جامعه آماری این پژوهش ۲۷۳ نفر از کارشناسان و اساتید معماری می باشد. نتایج نشان می دهد که طراحی فضاها با عملکردهای فضایی مناسب، توجه به ابعاد و اندازه ی فضاها و چیدمان داخلی، طراحی اتاق مدرن و سنتی، طراحی بر اساس معماری بومی و معاصر و استفاده از مصالح متناسب، طراحی فضاهای باز متنوع با پوشش گیاهی طبیعی، طراحی فضاهای متنوع (فضای بازی، فضای گردهمایی، کافی شاپ های بیرونی و ...) و تناسب طراحی باز و بسته در طراحی اتاق ها در طراحی موفق طراحی بوم گردی تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

بومگردی ، معماری معاصر و بومی ، تناسب باز و بسته ، اقلیم ، عملکرد