مدیریت منابع انسانی در دوره هوش مصنوعی: ادراکات، نگرانی ها و پیامدها

فناوریهای مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) به دلیل در دسترس بودن دادههای کالن و ظهور اینترنت اشیاء در دهه گذشته، به یکی از اولویتهای اصلی سازمانها تبدیل شده اند. هوش مصنوعی به سرعت در حال تبدیل شدن به یک جزء حیاتی در نوآوری مدلهای کسب و کار، تحول فرآیندها، ایجاد تغییرات بنیادین و کسب مزیت رقابتی برای شرکتهایی است که فرهنگهای دیجیتال و دادهمحور را پذیرفته اند. ادغام روزافزون هوش مصنوعی در فرآیندهای منابع انسانی (HR) باعث تحول در شیوههای مدیریت استخدام، ارزیابی عملکرد، مشارکت و رفاه کارکنان در سازمانها شده است. در حالی که هوش مصنوعی مزایای قابل توجهی همچون بهبود کارایی، کاهش سوگیری و شخصیسازی بیشتر خدمات ارائه می دهد، نگرانیهای عمده ای را در زمینه رفاه کارکنان، امنیت شغلی، انصاف و شفافیت ایجاد کرده است. این مطالعه به بررسی تاثیرات هوش مصنوعی بر مدیریت منابع انسانی (شامل استخدام، مدیریت عملکرد، آموزش، رفاه کارکنان و رضایت شغلی) میپردازد. یافته های اصلی نشان می دهد که: (الف) در حالی که هوش مصنوعی میتواند کارایی را افزایش داده و سوگیری ها را کاهش دهد، نگرانیهایی در زمینه امنیت شغلی، انصاف و حریم خصوصی نیز به وجود می آید. (ب) شفافیت در سیستم های هوش مصنوعی به عنوان عامل کلیدی در تقویت اعتماد و نگرش های مثبت کارکنان مطرح میشود. (ج) سیستم های هوش مصنوعی میتوانند با توجه به نحوه پیادهسازی و درک کارکنان از آن ها، هم از رفاه کارکنان حمایت کنند و هم آن را تهدید کنند. ادغام موفق هوش مصنوعی در مدیریت منابع انسانی نیازمند رویکردی متوازن است که (الف) رفاه کارکنان را در اولویت قرار دهد، (ب) همکاری انسان و هوش مصنوعی را تسهیل کند، و (ج) شیوههای اخلاقی و شفاف را در کنار پیشرفت های فناوری تضمین نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت منابع انسانی ، رفاه کارکنان ، رضایت شغلی