ارزیابی کیفیت مورفو-فیزیولوژی برخی ژنوتیپ های پرتقال تو سرخ طی رسیدن

با توجه به ارزش غذایی و جذابیت بالا، کشت و تولید میوه پرتقال توسرخ در سال های اخیر افزایش چشمگیری در سطح جهان داشته است. با توجه به ماهیت مرکبات و ایجاد دورگ ها و ژنوتیپ های طبیعی و مصنوعی، شناسایی و گزینش ژنوتیپ های برتر از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بنابراین، پژوهش حاضر به منظور ارزیابی مورفو-فیزیولوژی میوه برخی از ژنوتیپ های پرتقال خونی طی مراحل مختلف رسیدگی در سال ۱۳۹۹ انجام شد. در این آزمایش ۶ ژنوتیپ پرتقال توسرخ و دو رقم تجاری سانگین و گروس سانگین، در چهار زمان به فواصل ۳۰ روز (از ۲۰ آبان تا ۲۰ بهمن) برداشت شده و از نظر برخی صفات مورفو-فیزیولوژی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد با تاخیر در زمان برداشت، وزن، طول، قطر و ضخامت، حجم، میزان عصاره، اسیدیته قابل تیتراسیون (TA) و شاخصه های L* و hue رنگ پوست میوه به طور معنی داری کاهش یافت. هم چنین مشخص شد که ضخامت پوست، میزان مواد جامد محلول کل، نسبت TSS/TA و شاخصه های chroma و a* رنگ پوست میوه با تاخیر در برداشت افزایش معنی داری را نشان داد. در بین ژنوتیپ های مورد بررسی، ژنوتیپ های G۲ و G۳ از لحاظ اندازه، رنگ میوه و هم چنین خوش طعمی (TA کم تر و نسبت TSS/TS بالاتر) نسبت به سایر ژنوتیپ ها دارای برتری نسبی بودند. بنابراین، ژنوتیپ های پرتقال G۲ و G۳ با برداشت زود هنگام (۲۰ آبان)، می توانند برای کشت و تولید میوه با کیفیت و توسرخ مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

اندازه میوه ، بازارپسندی ، پرتقال خونی ، طعم و مزه ، مواد جامد محلول