مطالعه تاثیر مشارکت آموزشی- عملی معلمان بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی منتخب در شهر مشهد

هدف کلی پژوهش حاضر مطالعه تاثیر مشارکت آموزشی- عملی معلمان بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی منتخب در شهر مشهد بود. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات، توصیفی و علی- مقایسهای می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی منتخب در شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ به تعداد ۱۴۵۰۰ نفر( ۴۹۱۰ نفر کلاس چهارم، ۴۸۰۰ نفر کلاس پنجم، ۴۷۹۰ نفر کلاس ششمبود که تعداد ۳۷۵ نفر به روش نمونهگیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. نمونه های انتخابی به سه گروه ۱۲۵ نفریشامل: دانشآ موزانی که معلمان آنها دوره اقدام پژوهی را گذراندهاند، دوره درس پژوهی را گذراندهاند و هیچ یک از دو دوره را نگذراندهاند تقسیم شدند. ابزار اصلی پژوهش پرسشنامه استاندارد پیشرفت تحصیلی فام و تیلور ( ۱۹۹۹ )میباشد. یافته ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی به روش واریانس چند متغییره مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجریه و تحلیل دادهها نشان داد که دوره اقدام پژوهی معلمان بر خودکارآمدی، برنامه ریزی، تاثیرات هیجانی و انگیزش دانش آموزان و دوره درس پژوهی بر برنامه ریزی، تاثیرات هیجانی و انگیزش دانش آموزان تاثیر معناداری دارند (p<۰.۰۵ ) . بنابراین میتوان نتیجه گرفت که دوره های آموزشی - عملی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد .

کلیدواژه ها:

مشارکت آموزشی - عملی ، پیشرفت تحصیلی ، معلمان ، دانش آموزان مقطع ابتدایی