توسعه روشی جهت محاسبه حجم مخزن سوخت در ایستگاههای جدید راه آهن- مطالعه موردی راه آهن دورود-خرم آباد

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 222

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICRARE09_019

تاریخ نمایه سازی: 26 تیر 1404

چکیده مقاله:

مهم ترین عامل تاثیر گذار در طراحی بخشهای مختلف محورهای جدید الاحداث راه آهن، میزان ترافیک پیش بینی شده برای آن می باشد. طراحی بخش های مختلف های مسیر، روسازی، ساختمان، ایستگاهها و ... متاثر از ترافیک عبوری پیش بینی شده می باشد. یک خطه یا دو خطه بودن محور، کیفیت و میزان فراز و فرود سرعت و سایر متغیرهای مشخصات هندسی مسیر با توجه به کلاس خط ]۱[ تعیین می شود. کلاس خط به ۲ پارامتر اصلی سرعت و ترافیک عبوری از محور بستگی دارد. انتخاب نوع روسازی محور نیز وابسته به پارامترهایی می باشد که مستقیما به نوع و میزان ترافیک محور مربوط می شوند]۲[. تخمین فضاهای مورد نیاز برای سالنهای مسافری و خدماتی مرتبط با مسافرین همچنین مساحت انبارها، باراندازها و سکوهای باری، فضاهای صنعتی و کارگاههای جنبی خدمات دهنده به ناوگان راه آهن مانند کارگاههای آهنگری، تراشکاری، جوشکاری و همچنین دپوها و کارگاههای تعمیراتی و واگنخانه ها مستقیم یا غیر مستقیم به میزان ترافیک پیش بینی شده به محور بستگی دارد. طراحی آرایش خطوط ایستگاههای راه آهن نیز بر اساس مطالعات شبیه سازی و ظرفیت سنجی محور ها انجام می پذیرد. این مطالعات مستقیما با ترافیک پیش بینی شده برای محور در ارتباط هستند. در حال حاضر برای طراحی بخش هایی از نیازمندیهای ساختمانی ایستگاه راه آهن الگو و فرآیند مدون که متناسب با ترافیک عبوری از محور مورد مطالعه باشند وجود ندارد. یکی از این بخشها مخازن سوخت می باشد که در حال حاضر حجم آن با توجه به تجربه طراح و مقایسه با ایستگاههای مشابه در شبکه ریلی و استعلام از دستگاه بهره بردار تعیین می گردد.این مطالعه یک روش محاسباتی متناسب با نوع و تعداد قطارهای عبوری از یک محور و منطبق با شرایط هندسی آن برای محاسبه میزان مصرف سوخت ناوگان دیزلی عبوری یک محور راه آهن پیشنهاد می نماید. در این روش میزان سوخت مورد نیاز برای ذخیره در یک ایستگاه راه آهن با توجه به ترافیک پیش بینی شده برای محور و مصرف سوخت ناوگان آن محور محاسبه می گردد. مصرف سوخت هر محور نیز به نوع ناوگان عبوری و مشخصات هندسی مسیر وابسته است. در این روش مشخصات هندسی مسیر از پروفیل طولی استخراج شده و با توجه به میزان مصرف سوخت کشنده در هر فراز و فرود برای هر بخش از پاره خط پروژه مصرف سوخت تخمین زده می شود. در پایان نیز با تجمیع این مقادیر مصرف سوخت در بلاکها و کل محور برآورد می گردد. با مشخص بودن میزان سوخت مصرفی می توان برآوردی برای میزان سوخت ذخیره شده مورد نیاز در ایستگاه پیش بینی نمود.

کلیدواژه ها:

برآورد مصرف سوخت قطار ، مصرف سوخت لکوموتیو ، مصرف سوخت قطاری باری و مسافری ، مخزن ذخیره سوخت ایستگاه

نویسندگان

مهدی معظمی گودرزی

کارشناس ارشد خط و سازه های ریلی، شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور، تهران، ایران

مسعود فتحعلی

استادیار، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران، ایران