اثر حاد مکمل یاری پمپC۴ بر افت فشار خون پس از فعالیت، توان بی هوازی، هزینه اکسیژن میوکارد و شاخص درک فشار در موی تای کاران مرد نخبه
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 161
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
WOMENSPORT02_174
تاریخ نمایه سازی: 23 تیر 1404
چکیده مقاله:
هدف: استفاده از مکملهای ورزشی به دلیل اثرگذاری احتمالی آن بر ارتقاء سطح عملکرد و بهبود سطح سلامتی توسط ورزشکاران مورد استفاده قرار می گیرد. هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان اثرگذاری مکمل پمپ C۴ بر توان بی هوازی، افت فشار خون پس از فعالیت و شاخص درک فشار در موی تای کاران مرد بود. روش تحقیق: روش پژوهش از نوع نیمه تجربی بوده که به صورت متقاطع اجرا شده است. ۲۰ موی تای کار مرد نخبه با میانگین سنی ۳۸/۲±۲/۲۸ سال، قد ۸۰/۴±۶/۱۷۴ سانتیمتر، وزن ۳۰/۴±۳۱/۷۲ کیلوگرم، یک هفته پس از جلسه آشنایی و ۲ ساعت بعد از مصرف صبحانه استاندارد یک اسکوپ (۶ گرم) از مکمل پمپ C۴ یا دارونما مصرف کرده و بعد از ۱۵ دقیقه فعالیت گرم کردن (۱۰ دقیقه دویدن و ۵ دقیقه کشش) در آزمون رست شرکت کردند. توان بی هوازی آنها با استفاده از فرمولهای مرتبط اندازهگیری شده، شاخص درک فشار بالفاصله بعد از پایان فعالیت سنجیده شده و فشارخون (سیستولی و دیاستولی) در فواصل زمانی ۴۵،۳۰،۱۵،۱۰،۵ و ۶۰ دقیقه بعد از فعالیت سنجیده شد. یافته ها: بر اساس یافته ها مصرف مکمل پمپ C۴ منجر به افزایش معنادار فشار خون بعد از فعالیت ورزشی تا ۴۵ دقیقه پس از پایان فعالیت در گروه مکمل شد ۰۵/۰≥p، در حالی که این تفاوت از دقیقه ۴۵ تا ۶۰ معنادار نبود. بعد از مصرف مکمل پمپ افزایش معناداری در شاخصهای توان حداقل(۰۲۶/P=) و توان میانگین(۲۰۰/P=) و شاخص خستگی (۱۰۰/P=) مشاهده گردید. اما تفاوت معناداری در شاخص توان حداکثر(۸۳۶/P=) ثبت نگردید. هزینه اکسیژن میوکارد در همه ی زمانهای بعد از فعالیت در گروه مکمل بیشتر بود. لازم به ذکر است که تفاوت معناداری در شاخص درک فشار مشاهده نگردید. نتیجه گیری: نتایج نشان دهنده بهبود معنادار توان بی هوازی در رزمی کاران بعد
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سعید ماملی
دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
جواد مهربانی
دانشیار فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران