مقایسه فعالیت عضلات تنه با استفاده از سیگنال های الکترومایوگرافی در مدل ها و وزن مختلف کوله پشتی

تفاوت ها در نوع کوله پشتی همیشه مورد توجه پژوهشگران بوده است. یکی از جنبه های کمتر بررسی شده، تفاوت در الگوهای فعال سازی عضلانی در هنگام حمل پنج نوع کیف کوله پشتی های مختلف می باشد و این مطالعه به بررسی این تفاوت ها می پردازد. در این مطالعه، فعالیت عضله های ارکتور اسپینا، نیم اسپینالیس کاپیتیس، تراپزیوس فوقانی و رکتوس ابطانوئید در بین هشت فرد با میانگین سنی ۳۰ تا ۳۲ سال، هنگام حمل کیف کوله پشتی با استفاده از الکترومیوگرافی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که در هر پنج نوع کیف کوله پشتی، الگوی کلی فعالیت عضله ارکتور اسپینا مشابه بود با بیشترین فعالیت در ابتدای ضربه و کاهش تدریجی آن تا انتهای پیاده روی. با این حال، تفاوت ها معناداری بین کوله پشتی ها مشاهده شد. کوله پشتی به طور کلی فعالیت عضلانی بیشتری نسبت به ها داشت و اوج فعالیت در ارکتور اسپینا در کیف پشتی بی نشان داده است همچنین، دامنه فعالیت عضله تراپزیوس فوقانی کیف کوله پشتی سی به طور قابل توجهی کمتر از بقیه کوله پشتی بود. البته در عضله رکتوس ابطانوئید، بیشترین فعال شدن عضله مربوط به کیف ای بوده است که دامنه کوتاهی دارد این تفاوت ها ممکن است به تفاوت های آناتومیکی و تکنیکی بین کوله پشتی ها باشد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که نوع کوله پشتی به طور قابل توجهی بر نحوه فعال شدن عضله ها تاثیر می گذارد. بنابراین، توصیه می شود که متناسب با نوع استفاده طراحی شود تا به حداکثر بهره وری و پیشگیری از آسیب های ورزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

فعالیت عضلات ، الکترومایوگرافی ، کوله پشتی ، الگوی فعال سازی ، اندازه گیری