تحلیل رای وحدت رویه در خصوص فسخ قرارداد به دلیل عسر و حرج اقتصادی در سطح خانواده و روابط بین فردی

هدف از این پژوهش، بررسی مبانی حقوقی و فقهی فسخ قرارداد به دلیل عسر و حرج اقتصادی و تحلیل آرای وحدت رویه دیوان عالی کشور در این زمینه است. این تحقیق در تالش است تا روشن سازد که چگونه مفهوم عسر و حرج اقتصادی می تواند به عنوان استثنایی بر اصل لزوم قراردادها عمل کرده و چه تاثیری بر امنیت حقوقی، عدالت قراردادی و رویه های قضائی داشته است. این پژوهش به شیوه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ها، آرای وحدت رویه دیوان عالی کشور و مصاحبه های میدانی با قضات، وکال، کارفرمایان و کارشناسان رسمی دادگستری انجام شده است. بررسی آرای وحدت رویه نشان می دهد که دیوان عالی کشور، با پذیرش شرایط اقتصادی غیرقابل پیشبینی به عنوان دلیل موجه برای فسخ یا تعدیل قرارداد، تالش کرده است تا از حقوق طرف ضعیف حمایت کند. با این حال، نبود معیارهای دقیق برای تشخیص عسر و حرج اقتصادی و خطر سوءاستفاده از این استثناء، چالش هایی جدی در اجرای عادلانه این آرای وحدت رویه ایجاد کرده است. گرچه پذیرش عسر و حرج اقتصادی در حقوق قراردادها گامی مثبت در جهت تحقق عدالت است، اما برای ارتقای کارآمدی آن لازم است معیارهای شفافتری تدوین، نهادهای نظارتی موثرتری ایجاد و آموزش های تخصصی برای قضات و کارشناسان ارائه شود.

کلیدواژه ها:

عسر و حرج اقتصادی ، فسخ قرارداد ، آرای وحدت رویه ، اصل لزوم قرارداد ، دیوان عالی کشور