پیش بینی پایستگی تحصیلی بر مبنای درگیری تحصیلی و امید به تحصیل در دانش آموزان

مطالعه حاضر با هدف پیش بینی پایستگی تحصیلی بر مبنای درگیری تحصیلی و امید به تحصیل در دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه اول در شهر سبزوار در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود. از بین جامعه مذکور ۴۷۱ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو، پرسشنامه امید به تحصیل خرمایی و کمری و پرسشنامه پایستگی تحصیلی مارتین و مارش بود. تحلیل یافته ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره انجام پذیرفت و در کلیه تجزیه و تحلیل های آماری این پژوهش از نرم افزار SPSS۲۲ استفاده گردید. نتایج حاصل از آزمون رگرسیون نشان داد، درگیری تحصیلی و امید به تحصیل قادر به پیش بینی پایستگی تحصیلی می باشند (۰۵/۰>P). با توجه به نتایج به دست آمده، میتوان نتیجه گرفت که درگیری تحصیلی و امید به تحصیل نقش موثری در ارتقای پایستگی تحصیلی دانش آموزان دارند. بنابراین، توصیه میشود مسئولان و برنامه ریزان آموزشی با اجرای برنامه هایی مانند کارگاه های آموزشی، مشاوره ای و مداخلات پیشگیرانه، زمینه تقویت درگیری تحصیلی و امید به تحصیل را در میان دانش آموزان فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

پایستگی تحصیلی ، درگیری تحصیلی ، امید به تحصیل ، دانش آموزان