پیشبینی اضطراب اجتماعی بر اساس سبک های دلبستگی در دانش آموزان متوسطه اول شهر قم

هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس سبکهای دلبستگی در دانش آموزان متوسطه اول شهر قم بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعهی این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان متوسطه اول شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. حجم نمونه آماری برابر ۲۲۰ نفر تعیین شد که به روش نمونه گیری در دسترس و پرسشنامه آنلاین انجام شد. ابزارهای مورداستفاده در این پژوهش مقیاس اضطراب اجتماعی نوجوانان پاکلک و ویدک (۲۰۰۸) و مقیاس سبکهای دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰) بود. به منظور تحلیل داده های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین سبک دلبستگی ایمن با اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنیدار بود؛ اما رابطه بین سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا با اضطراب اجتماعی مثبت و معنی دار بود. همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین سبک های دلبستگی، سبک های دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا قادر به پیش بینی اضطراب اجتماعی میباشند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، سبکهای دلبستگی ، دانش آموزان