اثربخشی بازی درمانی بر پرخاشگری و مهارتهای اجتماعی کودکان

هدف از انجام پژوهش تعیین اثربخشی بازی درمانی بر پرخاشگری و مهارت های اجتماعی کودکان ۱۰ ساله بود. روش پژوهش حاضر، آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه پژوهش حاضر شامل کلیه کودکان ۱۰ ساله شهر تهران منطقه ۱۵ بودند که به مرکز روانشناسی مراجعه کرده بودند. از بین جامعه مورد نظر، ۳۰ نفر انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه (۹۰ دقیقه ای) بازی درمانی را دریافت کرد، اما گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای را دریافت نکرد. داده های پژوهش به وسیله مقیاس پرخاشگری کودکان و نوجوانان واحدی و همکاران (۱۳۸۷) و پرسشنامه مهارت های اجتماعی ماتسون و همکاران ۱۹۸۳) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۰ و روش آماری تحلیل کوواریانس استفاده شد. تحلیل داده های پژوهش نشان داد که بازی درمانی بر مهارت های اجتماعی و پرخاشگری کودکان تاثیر معناداری دارد. براساس این پژوهش می توان نتیجه گرفت که از این آموزش می توان به عنوان یک روش درمانی برای افراد مورد نظر توصیه شود.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، مهارت های اجتماعی ، پرخاشگری ، کودکان