از مدرسه تا خانه: آموزش تابآوری به عنوان سازوکار تقویت همبستگی اجتماعی در خانواده ها

این پژوهش مروری با هدف بررسی نقش نظام آموزشی در تقویت همبستگی اجتماعی در خانواده ها و جامعه از طریق آموزش تابآوری انجام شد. همبستگی اجتماعی، به معنای پیوندهای مبتنی بر اعتماد، همکاری و هنجارهای مشترک، در مواجهه با چالشهای اقتصادی، فرهنگی و روانی اهمیتی فزاینده یافته است. نظام آموزشی با آموزش مهارت های تابآوری، مانند حل مسئله، مدیریت استرس و ارتباطات موثر، می تواند این پیوندها را از مدرسه به خانه و جامعه گسترش دهد. این مطالعه با رویکرد مروری، از طریق جست وجو در پایگاه های علمی فارسی (مگایران، نورمگز) و بین المللی (PubMed، Scopus، Google Scholar) و تحلیل محتوای کیفی منابع منتشرشده بین سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ (۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴)، به تحلیل این نقش پرداخت. یافته ها نشان داد که برنامه های درسی مهارت محور، کارگاه های آموزشی والدین، فعالیت های مشارکت محور مانند جلسات اولیا و مربیان و انتقال ارزش های اجتماعی، همبستگی خانوادگی و اجتماعی را تقویت می کنند. با این حال، نابرابری های آموزشی، کمبود منابع، محتوای غیرمنعطف و مقاومت فرهنگی والدین موانع کلیدی هستند. نتیجه گیری ری پژوهش بر پتانسیل نظام آموزشی به عنوان پلی برای انتقال تابآوری تاکید دارد، مشروط به رفع چالشها از طریق سیاست گذاری هدفمند. پیشنهادات شامل طراحی برنامه های درسی بومی، تقویت آموزش معلمان، رفع نابرابری ها و انجام مطالعات تطبیقی است. این پژوهش به غنای ادبیات جامعه شناختی کمک کرده و راهنمایی برای سیاست گذاران آموزشی ارائه می دهد تا با بهبود مکانیزم های آموزشی، انسجام خانوادگی و سلامت جامعه را تقویت کنند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، همبستگی اجتماعی ، نظام آموزشی ، مهارت های زندگی ، سرمایه اجتماعی