نقش سبک های فرزندپروری در شکل گیری اختلالات اضطرابی در کودکان

سبک های فرزندپروری والدین به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر رشد روانی و شخصیتی کودکان شناخته می شوند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که شیوه های فرزندپروری مختلف، به ویژه سبک های اقتدارطلبانه، سهل گیرانه و مستبدانه، نقش بسزایی در شکل گیری یا پیشگیری از اختلالات اضطرابی در کودکان دارند. سبک فرزندپروری مقتدرانه، با ایجاد محیطی حمایتگرانه و در عین حال قانون مند، می تواند به رشد استقلال و احساس امنیت کودکان بیانجامد و میزان ابتلا به اختلالات اضطرابی را کاهش دهد. در مقابل، سبک های فرزندپروری استبدادی و سهل گیرانه با ارائه چارچوب های رفتاری غیرمنعطف یا نامتعادل، می توانند باعث بروز ناامنی روانی، کاهش اعتماد به نفس و افزایش احتمال ابتلا به اختلالات اضطرابی کودک شوند. عوامل دیگری همچون ارتباط والد-کودک، میزان حمایت عاطفی، روش های تنبیهی و پاداش، و سطح انتظارات والدین نیز در این فرایند نقش دارند. یافته ها بیانگر آن است که با آموزش روش های فرزندپروری مناسب و ارتقاء مهارت های والدین، می توان از بروز و شدت اختلالات اضطرابی در کودکان پیشگیری کرد و سلامت روانی آنها را تقویت نمود. این پژوهش بر اهمیت سیاست گذاری های آموزشی و مشاوره ای برای والدین تاکید دارد تا از طریق به کارگیری شیوه های تربیتی صحیح، محیطی سالم و حمایتگر برای رشد روانی کودکان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، اختلالات اضطرابی ، کودکان ، سلامت روان ، روابط والد-کودک.