بررسی رابطه حمایت اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف خودکارآمدی تحصیلی براساس حمایت اجتماعی در دانش آموزان انجام گرفته است. این پژوهش با روش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم (شهر تهران) در سال تحصیلی (۱۴۰۴-۰۳) مشغول به تحصیل تشکیل میدادند که یک دبیرستان با نمونه های ۱۰۰ نفری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار استفاده شده در بخش گردآوری اطلاعات پرسشنامه حمایت اجتماعی با ضریب پایایی (۰.۸۰) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی با ضریب پایایی (۰.۷۸) بوده است. به منظور بررسی این پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد بین حمایت اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در آخر می توان نتیجه گرفت با افزایش حمایت اجتماعی می توان خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان ، نوجوانی