رابطه حمایت اجتماعی و خودکارآمدی با سلامت روان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف سلامت روان براساس حمایت اجتماعی و خودکارآمدی در دانش آموزان انجام گرفته است. این پژوهش با روش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم (شهر تهران) در سال تحصیلی(۱۴۰۴-۰۳) مشغول به تحصیل تشکیل میدادند که یک دبیرستان با نمونه های ۱۰۰ نفری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار استفاده شده در بخش گردآوری اطلاعات پرسشنامه حمایت اجتماعی با ضریب پایایی ۰.۶۶، پرسشنامه خودکارآمدی با ضریب پایایی ۰.۷۸ و پرسشنامه سلامت روان با ضریب پایایی ۰.۹۳ بوده است. به منظور بررسی این پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد بین حمایت اجتماعی با سلامت روان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. علاوه بر آن بین خودکارآمدی با سلامت روان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در آخر می توان نتیجه گرفت با افزایش حمایت اجتماعی و خودکارآمدی می توان سلامت روان دانش آموزان را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، خودکارآمدی ، دانش آموزان ، سلامت روان