تاثیر تدریس مبتنی بر سناریو بر توانمندسازی دانش آموزان در حل مسائل پیچیده

در عصر حاضر، پیچیدگی مسائل اجتماعی، اقتصادی و علمی ایجاب می کند که نظام های آموزشی رویکردهایی را اتخاذ کنند که توانمندی دانش آموزان را در تحلیل موقعیت ها و حل مسائل پیچیده افزایش دهد. یکی از رویکردهای نوین در این زمینه، تدریس مبتنی بر سناریو است؛ روشی که با استفاده از موقعیت های واقعی یا شبیه سازی شده، یادگیری فعال، تفکر انتقادی، تصمیم گیری و مشارکت گروهی را در دانش آموزان تقویت می کند. اهمیت این روش در آن است که از شکل سنتی انتقال دانش فراتر رفته و یادگیرنده را به مشارکت کننده ای فعال در فرآیند یادگیری تبدیل می سازد. هدف این مقاله، بررسی اثرات تدریس مبتنی بر سناریو بر توانمندسازی دانش آموزان در حل مسائل پیچیده است. در این راستا، تلاش شده تا با تحلیل منابع نظری و مطالعات تجربی، مزایا، چالش ها و راهکارهای بهبود این شیوه تدریس شناسایی و تبیین گردد. روش مقاله از نوع تحلیلی مروری است و با استفاده از منابع علمی معتبر داخلی و خارجی به بررسی موضوع پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهد که تدریس مبتنی بر سناریو منجر به ارتقای مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، تصمیم گیری در شرایط نامشخص، خودکارآمدی، و مشارکت موثر گروهی در دانش آموزان می شود. در کنار این مزایا، چالش هایی مانند نیاز به طراحی دقیق سناریو، محدودیت های فنی و دشواری ارزیابی نیز وجود دارد که با ارائه راهکارهایی نظیر آموزش معلمان و طراحی سناریوهای واقعی و بومی شده قابل رفع است. در پایان، پیشنهاداتی برای به کارگیری این روش در مدارس و انجام پژوهش های آینده ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر سناریو ، توانمندسازی دانش آموزان ، حل مسائل پیچیده ، تفکر انتقادی ، یادگیری فعال