عسر و حرج به عنوان جهت طلاق به درخواست زوجه در پرتورویه قضایی

بی تردید عسر و حرج یکی از مجوزهای طلاق قضایی زوجین است. به بیان دیگر در صورتی که زندگی زناشویی به دلایل مختلف برای زوجه غیر قابل تحمل شود زوجه مجاز است از دادگاه رفع پیوند زناشویی را خواستار شود اما معیارهای احراز عسر و حرج از الگوی یکسان در مورد همه افراد تبعیت نمی کند و منحصر به مصادیق احصائی در قانون نیز نمی باشد؛ بلکه دارای دامنه مصداقی وسیعی است که در آن آستانه تحمل زوجه لحاظ می شود بنابراین مصادیق آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است لذا بایستی معیارهای عسر و حرج را با توجه به و خدادها و تحولات اجتماعی روز و تفاوت های فردی اشخاص و زندگی خانوادگی آنان سنجید چرا که اسباب عسر و حرج از فردی به فرد دیگر متفاوت است؛ علاوه اینکه عسر و حرج مفهومی است نسبی که ارتباط عمیقی با روحیات فرهنگی و ایدئولوژیکی اشخاصی قضایی دارد که قرار است در این مورد به اظهار نظر بپردازند از این رو بحث و پژوهش حول این موضوع ضروری به نظر می رسد. در این پژوهش که به روش توصیفی تحلیلی به نگارش درآمده علاوه بر بررسی مبانی فقهی و حقوقی عسر و حرج معیارهای عسر و حرج بر پایه تحولات روز جامعه مورد سنجش قرار گرفته است و با مراجعه به رویه قضایی و آرای محاکم به نمونه های عینی و مصادیق نوین عسر و حرج اشاره شده است نهایتا نتایج پژوهش نشان میدهد ملاک عسر و حرج و مصادیق آن حصری نیستند و هر موضوعی که ادامه زندگی مشترک را دشوار کند در برگرفته و با مدرن شدن جامعه سنتی این مصادیق افزایش می یابد از جمله این مصادیق اعتیاد به فضای آزاد، مجازی ناباروری زوج یا امتناع از بچه دار شدن رابطه نامشروع زوج اقدام زوج به ازدواج مجدد و...

کلیدواژه ها:

طلاق ، عسر و حرج ، اسباب عسر و حرج ، آرای محاکم ، خانواده ، تحولات اجتماعی ، رویه قضایی