بررسی جامع دعاوی طاری در نظام حقوقی ایران

دعوای طاری به معنی دعوایی است که در جریان یک پرونده قضائی به طور غیرمنتظره یا به صورت فرعی و اضافی به آن اضافه می شود به عبارت، دیگر دعوای طاری یک دعوای جدید است که شخص ثالث یا یکی از طرفین دعوای اصلی، در جریان دادرسی به آن وارد می شود و به موضوع پرونده اصلی اضافه می کند. این دعوا معمولا در فرآیند رسیدگی به پرونده اصلی مطرح می شود و ممکن است به طور موقت یا دائمی مورد رسیدگی قرار گیرد. در حقوق ایران، دعوای طاری می تواند شامل مواردی مانند اعتراض به رای طرح دعوا علیه شخص ثالث یا مطرح کردن یک ادعای جدید در جریان رسیدگی به دعوای اصلی باشد. در سال ۱۳۸۵ امکان اقامه دو دعوی از اقسام دعاوی طاری در قانون دیوان عدالت اداری پیش بینی شد. با تصویب قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری در سال ۱۳۹۲ با اختصاص یک ماده به هر کدام توضیحی ناقص از نحوه طرح این دو دعوی بیان شد. این امر نه تنها کمکی به طرح این دعاوی در دیوان عدالت نکرده که باعث بروز اختلاف نظرهایی در خصوص چگونگی طرح این دعاوی با چه عنوانی و از سوی چه کسانی شده است. روش تحقیق در این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است و در گردآوری منابع از روش کتابخانه ای استفاده شده است. در این مقاله دعاوی طاری در نظام حقوقی ایران مورد بررسی قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

دعاوی طاری ، ایران ، نظام حقوقی ، دیوان عدالت اداری