مطالعه کتابشناختی در مورد تاریخ صفویه: گزارش برخی از جهانگردان که در قرون ۶۱ و ۶۱ م. در دربار صفویه حضور داشتند

سفرنامهها منابع مهمی هستند که مردم میتوانند اطلاعات زیادی از دوره نگارش آن به دست آورند و اطلاعات بیشتری نسبت به مورخان ارائه دهند. پس از تاسیس دولت صفوی، جهانگردان زیادی به قلمرو صفویه آمدند و مشاهداتی انجام دادند. در حالی که بیشتر این سیاحان به عنوان عضو سفارت برای انجام وظایف رسمی به دربار صفویان میآمدند، برخی از آنها برای سفر، تجارت و غیره میآمدند و از وقایعی که مشاهده میکردند یادداشت میکردند. ورود جهانگردان اروپایی به ویژه در قرن ۱۱ .م شدت گرفت. بیشتر جهانگردانی که به دربار صفویه وارد میشدند با سمت سفیر بودند که با هدف انجام وظایف رسمی خود مانند سفارت وارد شدهاند. آنها قصد داشتند با صفویان، علیه عثمانیان متحد شوند و از طریق برخی قراردادهای تجاری، تجارت را توسعه دهند. سیاحانی که به ایران میرفتند، اهداف فرهنگی ایرانی و ترکی را در جغرافیای ایران دنبال میکنند. گاهی بین فرهنگ منطقه ایران و فرهنگ خود مقایسه میکردند. جهانگردان اطلاعات قابلتوجهی در مورد فرهنگ، سبک زندگی، بناهای معماری، کالاها، پوشاک و قدرت نظامی و غیره در اختیار ما گذاشتند که حتی در تواریخ صفویه یافت نمیشود. بعدها یادداشتهایی که باقی مانده است، منتشر گردید و به زبانهای مختلف ترجمه شد. این مقاله به بررسی جهانگردانی میپردازد که در قرن ۱۱ و ۱۱ .م به ایران صفوی آمدهاند.

کلیدواژه ها:

سفرنامه ، صفویان ، منابع ، جهانگرد ، سفیر