واکاوی حق بر فراموش شدن در پرتو اصول بنیادین حقوق کودک

زمینه و هدف: گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال و حضور فعال کودکان در بسترهای آنلاین، نگرانی های نوینی را در زمینه حریم خصوصی و حفاظت از داده های شخصی آنان به وجود آورده است. برخلاف بزرگسالان، کودکان از بلوغ شناختی لازم برای درک آثار بلندمدت انتشار اطلاعات شخصی خود برخوردار نیستند. در این میان، «حق بر فراموش شدن» به عنوان یکی از حقوق نوپدید در حوزه حقوق بشر دیجیتال، این امکان را فراهم می سازد که افراد، به ویژه کودکان، خواستار حذف داده هایی شوند که قدیمی، نامربوط یا زیان بار تلقی می شوند. هدف این مقاله، بررسی حق بر فراموش شدن در پرتو اصول بنیادین حقوق کودک، از جمله اصل منافع عالیه کودک، حق بر رشد، و حق حریم خصوصی است. همچنین تفاوت های اعمال این حق در کودکان و بزرگسالان، و چالش های حقوقی و اجرایی آن در نظام حقوقی ایران مورد تحلیل قرار می گیرد. روش: مطالعه حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا بر منابع کتابخانه ای و اسناد بین المللی از جمله کنوانسیون حقوق کودک ۴۳۵۳، مقررات عمومی حفاظت از داده های اتحادیه اروپا و کنوانسیون ۴۴۵ شورای اروپا انجام شده است. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که اعمال حق بر فراموش شدن برای کودکان به دلیل آسیب پذیری بیشتر آنان، به حمایت های گسترده تری نیاز دارد. قوانین بین المللی در سال های اخیر با تاکید ویژه بر حقوق کودکان، مسئولیت مضاعفی

کلیدواژه ها:

حق بر فراموش شدن ، حقوق کودک ، حریم خصوصی ، داده های شخصی ، حقوق بشر دیجیتال