تاثیر معماری شغل بر رفتارهای فرانقشی با میانجیگری درگیری شغلی در کارکنان ادارات دولتی شهرستان گناوه

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر معماری شغل بر رفتارهای فرانقشی با میانجیگری درگیری شغلی به مرحله اجرا در آمد. به همین منظور، از بین کلیه کارکنان رسمی ادارات دولتی در شهرستان گناوه که ۶۵۰ نفر بودند، نمونه های به تعداد ۲۴۲ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش، شامل پرسشنامه های معماری شغل (تیمز و همکاران، ۲۰۱۲)، درگیری شغلی (شافوفی و همکاران، ۲۰۰۶) و رفتار فرانقشی (بلدر و تایلر، ۲۰۰۹) بوده اند. روایی و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از روش های تحلیل عاملی تاییدی و آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت و تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی؛ از لحاظ ماهیت و نوع داده ها، کمی و از لحاظ نحوه ی گردآوری داده ها و ارتباط بین متغیرها، توصیفی از نوع همبستگی بوده است. یافته ها نشان داد که الگوی پیشنهادی از برازش قابل قبولی با داده ها برخوردار می باشد. همچنین، ضرایب مسیرهای مستقیم معماری شغل بر درگیری شغلی (p < ۰.۰۵, β = ۰.۵۱۰)، درگیری شغلی بر رفتارهای فرانقشی (p < ۰.۰۵, β = ۰.۴۴۸)، معماری شغل بر رفتارهای فرانقشی (p < ۰.۰۵, β = ۰.۱۶۳)، در الگوی نهایی معنی دار شدند. به همین ترتیب، یافته های مربوط به مسیر واسطه های (غیرمستقیم) الگوی پژوهش نشان داد که درگیری شغلی دارای نقش واسطه ای در رابطه معماری شغل با رفتارهای فرانقشی می باشد. این یافته ها بیان می کند که معماری شغل می تواند از طریق ایجاد درگیری شغلی در کارکنان، باعث افزایش رفتارهای فرانقشی آن ها شود.

کلیدواژه ها:

معماری شغل ، رفتارهای فرانقشی ، درگیری شغلی