کارآیی مدیریت شیمیایی علف های هرز پهن برگ نخود (Cicer arietinum L.) پاییزه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 286
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJPR-16-1_005
تاریخ نمایه سازی: 9 تیر 1404
چکیده مقاله:
این آزمایش با هدف بررسی علف کش های جدید برای مهار علف های هرز پهن برگ نخود پاییزه، در قالب بلوک های کامل تصادفی در استان های کرمانشاه، آذربایجان غربی و همدان طی سال زراعی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ اجرا شد. تیمارها شامل کاربرد پیش رویشی علف کش های آکلونیفن (نوآگپ۶۰۰ SC ) به میزان یک، دو، سه و چهار لیتر در هکتار، فلومیوکسازین (کلین شیت EC ۵۰%) ۱۰۰ گرم در هکتار، اکسی فلورفن (گل EC ۲۴%) ۷/۰ لیتر در هکتار، کاربرد پس رویشی آکلونیفن به میزان های ۱، ۵/۱، ۲ و ۵/۲ لیتر در هکتار، ترکیب اکسی فلورفن پیش رویشی ۷/۰ لیتر در هکتار + آکلونیفن پس رویشی ۵/۱ لیتر در هکتار و شاهد وجین دستی بودند. نتایج ارزیابی چشمی نشان داد که بیشترین کاهش های تراکم علف های هرز (۸۷ تا ۹۰ درصد) در کرمانشاه به تیمارهای آکلونیفن پیش رویشی دو، سه و چهار لیتر در هکتار و فلومیوکسازین، در همدان (۹۵ درصد) به آکلونیفن پیش رویشی دو، سه و چهار لیتر در هکتار، فلومیوکسازین و اکسی فلورفن + آکلونیفن و در آذربایجان غربی (۸۴ تا ۸۶ درصد) به آکلونیفن پیش رویشی سه و چهار لیتر در هکتار و پس رویشی ۵/۲ لیتر در هکتار تعلق گرفتند. بیشترین میزان عملکرد دانه نخود در بین تیمارهای علف کشی (۵/۵۹۰ تا ۶۰۹ کیلوگرم در هکتار) در کرمانشاه به آکلونیفن دو و سه لیتر در هکتار و فلومیوکسازین، در همدان (۳۰۹ تا ۳۲۲ کیلوگرم در هکتار)، به آکلونیفن پیش رویشی دو لیتر در هکتار و فلومیوکسازین و در آذربایجان غربی (۱۲۵۱ تا ۱۲۵۴ کیلوگرم در هکتار) به آکلونیفن ۳ لیتر در هکتار و فلومیوکسازین اختصاص یافت. بنابراین، کاربرد پیش رویشی آکلونیفن به میزان دو تا سه لیتر و فلومیوکسازین به میزان ۱۰۰ گرم در هکتار برای مهار علف های هرز پهن برگ در مزارع نخود پاییزه توصیه می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مژگان ویسی
بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران
مهدی مین باشی معینی
موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
سپیده حاتمی
بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، سازمان تحقیقات و آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران
محمد صالح منصوری
بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، سنندج، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :