پرورش بوم محور: واکاوی رویکرد یادگیری مناسب با محیط بومی در مدارس روستایی

پرورش بوم محور به عنوان رویکردی نوین در نظام های یادگیری ی، بر اهمیت یادگیری های مناسب با ویژگی ها و نیازهای محیط بومی تاکید دارد. این رویکرد تلاش می کند تا دانش آموزان با شناخت عمیق از محیط زیست، فرهنگ و منابع بومی خود، مهارت ها و نگرش های لازم برای حفاظت و بهره برداری پایدار از محیط زیست را کسب کنند. در مدارس روستایی، که تعامل مستقیم با طبیعت و فرهنگ بومی بیشتر است، اجرای رویکردهای پرورش بوم محور می تواند نقش موثری در ارتقاء کیفیت یادگیری و توسعه پایدار جامعه داشته باشد. این پژوهش با هدف واکاوی رویکردهای یادگیری مناسب با محیط بومی در مدارس روستایی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از محتوای یادگیری ی مرتبط با فرهنگ و طبیعت منطقه، استفاده از روش های یادگیری ی فعال و مشارکتی، و تعامل مستمر با جامعه بومی، از مهم ترین رویکردهای موفق در پرورش بوم محور هستند. همچنین، حمایت از معلمان در زمینه یادگیری های بوم محور و ایجاد فضای یادگیری انعطاف پذیر، از دیگر عوامل موثر در تحقق این رویکرد به شمار می آید. اجرای پرورش بوم محور ضمن افزایش تعلق خاطر دانش آموزان به محیط زندگی خود، موجب تقویت هویت فرهنگی و اجتماعی آنان می شود و زمینه ساز پرورش نسلی آگاه، مسئولیت پذیر و متعهد به حفظ محیط زیست خواهد بود. در نهایت، توصیه می شود سیاست گذاران و مدیران یادگیری ی، شرایط و امکانات لازم برای گسترش این رویکرد را در مدارس روستایی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

پرورش بوم محور ، مدارس روستایی ، توسعه پایدار ، یادگیری مشارکتی ، یادگیری مناسب با محیط.