بکارگیری فناوری اطلاعات در شهر هوشمند و ارتقاء کیفیت زندگی شهری

در سال های اخیر گسترش بی رویه و سریع نواحی شهری به همراه تراکم و تمرکز بیش از حد جمعیت در محدوده های کلان شهری ایران، تداوم حیات سالم شهری را در ابعاد مختلف با مخاطره و چالش های جدی مواجه نموده است. با به کارگیری چنین رویکردی در فضاهای شهری، با گذشت زمان شهرها دیگر توان ارائه خدمات لازم به شهروندان خود را در چارچوب محدوده فضایی و جغرافیایی خود نداشته است. بنابراین در جهت کاهش این مشکلات نظرات مختلفی مطرح شد که یکی از این نظریات، رشد هوشمند شهری است. در این تحقیق سعی می شود نظریه ی رشد هوشمند شهری، تعاریف و اصول آن به صورت جامع معرفی گردد و در انتها برخی از سیاست های کاربردی این نظریه آورده شود. در اکثر کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه، سیاست مداران و مدیران اجرائی در سراسر کشور با کاربرد استراتژی های نوین، در جهت توسعه گام برمی دارند و در حفظ سرزمین ها و محیط طبیعی، حفظ منابع آب و کیفیت هوا تلاش می کنند و در جهت بازسازی زمین ها و استفاده بهینه از آنها سعی وافر دارند. رشد هوشمند شهر به اصول توسعه و عملیات برنامه ریزی اشاره دارد که الگوی کاربری زمین و حمل و نقل موثر ایجاد کرده است. رشد هوشمند استراتژی های مختلفی را شامل می شود که نتایج این استراتژی ها، دسترسی بیشتر و سیستم های حمل و نقل چندگانه است. رشد هوشمند روشی پیشنهادی برای اصلاح پراکندی است (لیتمن، ۲۰۰۵، ص ۲۱).

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، برنامه ریزی شهری