بررسی رابطه ذهنیت فلسفی با هوش معنوی و ذهن آگاهی معلمان مقطع ابتدایی ناحیه هفت مشهد

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه ذهنیت فلسفی با هوش معنوی و ذهن آگاهی معلمان مقطع ابتدایی ناحیه هفت مشهد بود. روش تحقیق از نوع توصیفی همبستگی و به لحاظ هدف، جزو تحقیقات کاربردی محسوب می شود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی ناحیه هفت مشهد (۱۱۲۵) در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بود که از این تعداد و بر اساس اطلاعات جدول مورگان، تعداد ۲۸۵ نفر به عنوان نمونه آماری تعیین شدند. در این تحقیق از شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر اساس جنسیت استفاده شد. از پرسشنامه های ذهنیت فلسفی اسمیت (۱۹۶۵)، هوش معنوی کینگ (۲۰۰۸) و پرسشنامه ذهن آگاهی بائر (۲۰۰۶) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۸ و همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج مقادیر همبستگی بین ذهنیت فلسفی با هوش معنوی و ذهن آگاهی به ترتیب ۰.۴۵ و ۰.۴۰ نشان می داد، این همبستگی ها در سطح معنی داری ۰.۰۵ > P معنی دار بوده و با ۹۵% اطمینان می توان گفت که مقادیر همبستگی بدست آمده تصادفی نیست، بلکه واقعی می باشد و معنی علمی آن این است که هرچه میزان ذهنیت فلسفی معلمان افزایش می یابد میزان هوش معنوی و ذهن آگاهی آنها افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

ذهنیت فلسفی ، هوش معنوی ، ذهن آگاهی