تحلیل و پایش منابع آب و خشکسالی با بهره گیری از ترکیب تصاویر ماهواره ای گریس، مادیس و لندست ۸ (مطالعه موردی: شهرستان همدان)

امروزه، به کارگیری روش های ماهواره ای در مطالعه پدیده های هیدرولوژیکی به عنوان ابزاری موثر برای نظارت بر وضعیت منابع آبی شناخته شده وبه دلیل کمبود داده های ایستگاه های زمینی یا عدم وجود اطلاعات کافی، می توان از سنجش از راه دور برای جمع آوری داده ها در مقیاس وسیع استفاده کرد.همچنین با به کارگیری الگوریتم های مناسب، می توان تاثیر توزیع خشک سالی بر مراتع و گیاهان را بر اساس تصاویر ماهواره ای مورد بررسی قرار داد. با در دست داشتن اطلاعات مربوط به توزیع خشک سالی در یک منطقه، می توان از آثار منفی آن بر پوشش گیاهی مطلع شده و اقداماتی برای مقابله با آن انجام داد. در این پژوهش، با استفاده از ترکیب تصاویر ماهواره ای لندست ۸، مادیس (ترا) و گریس، تغییرات شاخص های خشک سالی، رواناب و تغییرات آب زیرزمینی در دشت همدان در بازه زمانی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۷ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که متوسط بلندمدت رواناب در دشت همدان بر اساس داده های ماهواره ای ۵۱۲/۰ مترمکعب بر ثانیه بوده و تغییرات تراز آب زیرزمینی به ازای سه خروجی پایگاه داده (الگوریتم) CSR، GFZ و JPL به ترتیب ۵۲/۲۹ ,۰۵/۳۱ و ۱۱/۳۵سانتیمتر بدست امد. همچنین با بررسی نقشه توزیع خشکسالی NVDI دشت همدان در حالت خشکسالی با شدت متوسط بوده که نشان دهنده وضعیت نرمال از لحاظ پوشش گیاهی است.

کلیدواژه ها:

تصاویر ماهواره ای ، شاخص خشک سالی ، دشت همدان ، رواناب ، تراز آب زیرزمینی