بهینه سازی تراریزش کالوس های گیاه دارویی شقایق (Papaver somniferum. L) به واسطه آگروباکتریوم

شقایق (Papaveer somniferum L) یکی از قدیمی ترین گیاهان دارویی و تنها منبع داروهای مسکن مرفین و کدئین است. جهت دستورزی های ژنتیکی و مطالعات در این گیاه روش های مختل انتقال ژن صورت گرفته است که عمده انتقال آنها به ریز نمونه هایی مثل هیپوکوتیل، کوتیلدون و ریشه بوده است، ولی در این پژوهش انتقال ژن به کالوس شقایق به وسیله آگرباکتریوم (سویه GV3101) حاوی ناقل pCAMBIA (دارای ژن گزینشگر کانامایسین) بررسی شد. آزمایش فاکتوریل کال زایی ریز نمونه های ریشه (با فاکتورهای محیط پایه در دو سطح B5 و MS و هورمون در دو سطح 1 mg/l 2,4-D و 0/5 mg/l BA + 2,4-D 0/5 mg/l) در قالب طرح کاملاً تصادفی با 8 تکرار انجام گرفت. تجزیه و تحلیل داده های نهایی و انجام مقایسه میانگین ها با استفاده از نرم افزار MSTAT-C انجام شد. جهت تولید جنین های تراریخت از کالوس، آزمایشی در مرحله جنین زایی اجرا شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل با سه فاکتور محیط پایه، هورمون و کانامایسن (در دو سطح 25mg/l و 45 mg/l) با 8 تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. نتایج نشان داد که بالاترین درصد ال زایی در این محیط B5 مشاهده شد. بیشترین جنین زایی نیز در محیط B5 با mg/l 25 کانامایسن مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

کانامایسین ، شقایق ، انتقال ژن و آگروباکتریوم