بررسی الگوهای نواربندی پروتئین های ذخیره بذر آزیلوپس با استفاده از روش SDS-PAGE

الکتروفورز پروتئینهای ذخیره ای بذر به سبب داشتن پلی مورفیسم، ثبات ، یکنواختی و تکرار پذیری زیاد، به ابزاری قدرتمند در مطالعات مربوط به بررسی ارتباط و خویشاوندی ژنوتیپها و گونه های مختلف گیاهی تبدیل شده است. خویشاوندان وحشی گیاهان، در بردارنده منابع ژنی با ارزشی برای مقاومت به تنشهای زیستی و غیرزیستی میباشند. جنس آژیلوپس منبع ارزشمندی از تنوع ژنتیکی برای بهبود تحمل به تنها، عملکرد فتوسنتزی و افزایش کیفیت گلوتن در گندم می باشند. به منظور بررسی روابط گونه ای در 12 اکوتیپ از گونه های Ae. Crassa, Ae.biuncialis, Ae. Cylindrical, Aegilops tauschii و Ae.triuncialis الکتروفورز پروتئین های محلول در آب و نمک با استفاده از الکتروفورز SDS-PAGE در آزمایشگاه بیوتکنولوژی دانشگاه محقق اردبیلی مورد ارزیابی قرار گرفت. میانگین تنوع ژنتیکی و شاخص شانن برای تمام مکانهای ژنتیکی برابر با 0/37 و 0/54 بود. میانگین درصد پلی مورفیسم برای تمام توده ها 86/96 به دست آمد که نشان دهنده تنوع بالای توده هاست. تجزیه خوشه ای با استفاده از داده های حاصل از امتیاز دهی نوارهای چند شکل، اکوتیپها را به 3 گروه تقسیم کرد. در این تحقیق، الگوهای ن واربندی به وضوح قابل تشخیص بود و تنوع قابل ملاحظه ای نیز در الگوی نواربندی پروتئینها در بین اکوتیپها مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

الکتروفورز ، آژیلوپس ، SDS-PAGE