بررسی پیوندهای نظری و بالینی بین اختلال تبدیلی و اسکیزوفرنیا: مرور نظام مند دیدگاه ها و یافته ها

با وجود تمایز طبقه بندی شده میان اختلال تبدیلی و اسکیزوفرنیا در نظام های تشخیصی مانند DSM-۵، ICD-۱۱ شواهد نظری، بالینی و عصر روان شناختی نشان می دهند که این دو اختلال در سطوحی ژرف تر، به ویژه در ساختار روانی، مکانیسم های دفاعی، و نحوه بازنمایی بدن همپوشانی های معنادار دارند. در اختلال تبدیلی تعارضات ناهشیار از مسیر بدن و در چارچوب نمادین پدیدار می شوند. در حالی که اسکیزوفرنیا طرح ساختاری دال بنیادین «رهم پدر» موجب فروپاشی زبان و ورود مستقیم امر واقعی به تجربه می شود. این مقاله با رویکردی بین رشته ای، دیدگاه های روانکاوی کلاسیک، تحلیل لکانی، و یافته های عصر روان شناختی را تبیین دو اختلال مورد بررسی قرار می دهد. بررسی ها نشان می دهند شباهت هایی مانند حضور پدیده گسست، اختلال در تجربه خود، ناهماهنگی در شبکه های مغزی مرتبط به تنظیم هیجانی و ادراک بدنی، درک پیوستاری میان نوروز و سایکوز را فراهم می کنند. از نظر بالینی، همزمانی علائم تبدیلی و روان پریشانه، تشخیص دقیق و نیازمند ارزیابی دقیق ساختار روانی بیمار هستند. انتخاب تکنیک درمانی مناسب به ویژه در روان درمانی روانکاوی و لکانی، مستلزم تمایز ساختاری میان وضعیت روان ژنزی و روان پریشی است. در مواردی که ساختار روان پریشی وجود دارد، باید با تمرکز بر ترتیب مرزهای نمادین و پاسخ دهی غیرتراکمی به انتقال های بدنی انجام گیرد. این مطالعه نشان می دهد که فهم رابطه میان اختلال تبدیلی و اسکیزوفرنیا، تنها از مسیر تحلیل ساختاری و تعامل میان نظریه و بالین ممکن است و برای مداخلات درمانی موثر، باید صرفا نشانه محور فراتر رفت و به سطح سازمان روانی بهتر توجه داشت.

کلیدواژه ها:

اختلال تبدیلی ، اسکیزوفرنیا ، روانکاوی ، لکان ، ساختار روان ، گسست ، طرح دال بنیادین ، بازنمایی بدن