ارزیابی همدیدی و ماهواره ای الگوی بارش های فراگیر دوره سرد سال در نیمه غربی ایران(مطالعه موردی:۲۵ تا ۲۸ دسامبر ۲۰۲۳)

بارش یکی از مهمترین پدیده های جوی و اصلی ایجاد روانآب و مدیریت منابع آب و مخاطرات ناشی از سیلاب دارد. وقوع بارش های سنگین به الگوهای همدید در سطح زمین و سطوح فراتر می توانسته است. هدف اصلی این پژوهش، الگوکاوی بارش های سنگین در نیمه غربی کشور ایران، با استفاده از داده های بارش ۲۴ ساعته، سنجش پراکندگی بارش و تحلیل همدیدی الگوهای بارش فراگیر است. برای این دوره آماری ۲۰۰ تا ۲۰۲۳ میلادی، از داده های بارش سنجی، شبکه بندی شده با قدرت تفکیک ۲/۵ در ۲/۵ درجه از مرکز ملی پیش بینی محیطی جوی آمریکا (NCEP/NCAR) اخذ گردید. جهت تحلیل سطوح پوشش ابر و میزان بارش از تصاویر ماهواره ای MODIS سنجنده های Aqua و Terra استفاده شد. نتایج ارزیابی الگوهای همدیدی نشان می دهد که کوهفشار سودان بارش های سنگین در منطقه مورد مطالعه به وجود آورده است. در تمامی موارد، الگوهای ترکیبی کوهفشار سودان و کوهفشار مدیترانه در گسترش بارش در کشور موثر بوده است. در روزهای همراه با بارش، گسترش مراکز کم فشار از سمت جنوب غرب به شرق و شمال شرق ایران مشاهده می شود. در سطوح بالای جوی، شیب حرارتی شدید حاصل از این الگو ضمن تقویت جت جنب حاره ای، ناوه عمیقی را بر روی سامانه عمان، ناوه گرم های عربی و دریای سرخ ایجاد می کند. این سامانه سودانی بر روی سامانه سودانی و ناوه دریای سرخ تقویت شده و ناپایداری شدیدی را بر روی منطقه ایجاد می کند و در نهایت منجر به بارش های فراگیر می گردد. تحلیل تصاویر ماهواره ای با موقعیت تحلیل های همدید و هسته های سرعت کاملا مطابقت داشت.

کلیدواژه ها:

ارزیابی همدیدی ، ماهواره بارش فراگیر