مدیریت زراعی علفهای هرز و بررسی شاخص های ارزیابی کشت مخلوط گلرنگ (.L Carthamus tinctorius) و کلزا (Brassica napus L.)

مقدمه و اهداف: هدف از این پژوهش، بررسی پتانسیل کنترل علف­های­هرز و بررسی شاخص ارزیابی کشت مخلوط گلرنگ و کلزا بود.   مواد و روش­ها: آزمایش به­­صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. فاکتور اول شامل علفهای­هرز (با کنترل و بدون کنترل علفهای­هرز) و فاکتور دوم الگو های مختلف کشت مخلوط در چهار سطح شامل کشت مخلوط جایگزینی گلرنگ و کلزا با نسبت های ۱:۱ و ۲:۱ و کشت مخلوط افزایشی گلرنگ و کلزا با نسبت­های ۱۰۰:۵۰، ۱۰۰:۷۵ و کشت خالص گلرنگ و کلزا درنظرگرفته شد.   یافته­ها: در این پژوهش مشاهده گردید که در میان تیمار های کشت مخلوط، کشت مخلوط افزایشی ۱۰۰:۷۵ از نظر کنترل علف های­هرز موفقتر بوده است. در بین کلیه تیمار های کشت مخلوط بیشترین میزان شاخص ارزیابی کشت مخلوط به تیمار کشت مخلوط جایگزینی ۱:۱ با کنترل کامل علف­های­ هرز با مقدار ۷۱/۱ تعلق داشت. بیشترین ارزش نسبی به تیمار کشت مخلوط جایگزینی ۱:۱ با کنترل کامل علف­های­ هرز (۳۳/۲) تعلق داشت. باتوجه ­به نتایج، از بین الگوهای مختلف کاشت، بیشترین عملکرد دانه در کشت خالص و کنترل کامل علف­های­ هرز به­دست آمد، به­طوری ­که با سایر الگوهای کاشت مخلوط جایگزینی ۱:۱ (گلرنگ-کلزا) اختلاف معنی­داری نشان نداد.   نتیجه­گیری: ارزیابی تیمار های کشت مخلوط با استفاده از شاخص نسبت برابری زمین، مجموع ارزش نسبی و کارایی کنترل علف­های­ هرز نشان داد که الگوهای کشت مخلوط ازنقطه نظر تولید و ارزش اقتصادی بر کشت خالص برتری دارند. همچنین عملکرد و اجزای عملکرد در گلرنگ تحت تاثیر کشت خالص گلرنگ و تیمار کنترل علف­های­ هرز قرار گرفتند.

کلیدواژه ها:

ارزش اقتصادی ، شاخص نسبت برابری زمین ، کشت خالص ، مجموع ارزش نسبی ، وزن خشک علف­های­ هرز