تحلیل اثر تغییرات آب و هوایی بر دما و بارندگی در شهرکرد با استفاده از برونداد مدل های گزارش ششم با تاکید بر سناریوهای توسعه پایدار

توسعه روز افزون صنایع و افزایش استفاده از سوخت های فسیلی، افزایش غلظت گازهای گلخانه ای به خصوص دی اکسید کربن را به دنبال دارد که منجر به گرم شدن زمین می گردد. تغییر اقلیم یک نگرانی جهانی است و پیامدهای قابل توجهی بر الگوهای بارش و دما دارد. لذا هدف از این پژوهش بررسی اثر تغییر اقلیم بر متغیرهای اقلیمی ایستگاه شهرکرد با استفاده از مدل پیش بینی کننده اقلیمی CanESM۵ مطابق با گزارش ششم CMIP۶ است. در این راستا بر اساس داده های اقلیمی دما و بارش ثبت شده در ایستگاه سینوپتیک فرودگاه شهرکرد در دوره پایه ۱۹۹۵-۲۰۱۴ و سناریوهای انتشار طراحی شده شامل سه سناریوی خوش بینانه SSP۱-۲-۶، حد متوسط SSP۲-۴-۵ و بدبینانه SSP۵-۸-۵ وضعیت جوی آتی در دو دوره ی بیست ساله، آینده ی نزدیک (۲۰۴۵-۲۰۲۵) و آینده ی دور (۲۰۶۶-۲۰۴۶)، پیش بینی شد. به منظور کوچک مقیاس نمودن مقادیر پیش بینی شده، از روش ریزمقیاس نمایی آماری SDSM۵.۲ استفاده شد. سپس عملکرد مدل CanESM۵ برای شبیه سازی توسط سنجه های آماری مناسب مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج شبیه سازی CanESM۵ نشان داد که برای پیش بینی دمای حداقل و حداکثر در مقایسه با بارندگی، خطای کمتر و دقت بالاتری وجود دارد. طبق یافته های پژوهش حاضر پیش بینی می شود ایستگاه مورد مطالعه در مقایسه با دوره پایه برای کلیه سناریوهای انتشار شاهد افزایش بارش آتی تا ۵/۶ درصد در سناریوهای خوش بینانه و کاهش بارش تا ۱۶ درصد در سناریو بدبینانه در طول سال خواهد بود. به طورکلی در آینده میانگین حداکثر دمای زمستان در سناریوی بینابینی و بدبینانه افزایش چشمگیری نشان می دهد که این میزان افزایش در آینده دور در کلیه فصول سال نیز به وضوح دیده می شود. همچنین دامنه تغییرات دمای حداکثر در آینده دور نسبت به آینده نزدیک نوسانات بیشتری را تجربه و همچنین کاهش اندکی در میانگین حداقل دمای سالانه در آینده نزدیک و افزایش آن در آینده دور اتفاق خواهد افتاد.

کلیدواژه ها:

اقلیم ، سناریوی SSP ، متغیر هواشناسی ، منابع آب