بازشناسی اقتصاد اسلامی به عنوان شاخه ای از علم اقتصاد و ضرورتی برای سیاست گذاری اقتصادی در جامعه اسلامی

یکی از انتقادات وارد شده به اقتصاد اسلامی آن است که اقتاد اسلامی را نمی توان علمی خواند و اساسا افزودن پسوند اسلامی به علم اقتادن به مثابه افزودن اسلام به علم فیزیکی اقتاد را از صورت بندی علمی دور می سازد. پیشفرض اصلی چنین دیدگاهی در جهان شمول دانستن موانع علمی اقتاد است؛ اما ظهور اقتاد رفتاری این پیشفرض مبنایی را با چالش مواجه ساخته و ابهامات نمود که نه تنها مفروضات اصلی زیربنای علم اقتاد نظیر فرضیه انتخاب عقلانی لزوما صادق نیستند بلکه رفتار و انتخاب انسان ها به عنوان عوامل اقتادی در زمان ها و مکان های مختلف متفاوت از یکدیگر است. با ایمن معنوی کمیت خصوصیات فرهنگی اجتماعی و اخلاقی متفاوتن واکنش همای عوامل اقتادی را متاثر می سازد. دین مبین اسلام و معارف نبوی به عنوان دستورالعملی الهی که تمام شئونات زندگی مسلمانان را متاثر می سازدن به طور طبیعی رفتار و کنش و واکنش انسان های مسلمان را متاثر می سازد و لذا نظریه ها و سیاستمداری های برآمده از تصورات رفتاری انسان غیرمسلمان کمه علمی اقتاد جریان اصلی را شکل داده استن صرف نظر از ایراداتی کمه در تبیین رفتار انسان به مه آن وارد استن در تبیین رفتار و واکنش های انسان مسلمان ناتوان بوده و سیاست ها و دستورالعمل های برآمده از آن در جامعه اسلامی کارساز نخواهد بود. ازاینرو می توان اقتاد اسلامی را به عنوان شاخه ای از علم اقتاد که اصول اقتادی حاکم بر جوامع اسلامی را بررسی و تبیین می نمایدن به معرفی و از ماهیت علمی آن دفا کرد. در این چارچوب می توان معارف نبوی را به عنوان سیاستمداری های منطجی به رشد اقتادی و توسعه یا سایر سیاست های اقتادی همسو دانست.

کلیدواژه ها:

اقتصاد اسلامی ، اقتصاد رفتاری ، فرضیه انتخاب عقلانی ، عقلانیت محدود