اثربخشی قصهگویی قرآنی بر مهارت های همدلی و امید به زندگی در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی قصه گویی قرآنی بر مهارت های همدلی و امید به زندگی در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان بافق انجام شد. پژوهش حاضر شبه آزمایشی در قالب یک طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه ششم مقطع ابتدایی شهرستان بافق صورت پذیرفت. در این ۳۰ دانش آموز پایه ششم دبستان به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل (۱۵ نفر در گروه آزمایش، ۱۵ نفر در گروه کنترل) قرار گرفتند و پرسشنامه های مهارت همدلی-کودک و نوجوان اتکینسون (۲۰۰۵) و امید به زندگی اسنایدر و همکاران ۱۹۹۱ را تکمیل کردند. گروه های آزمایش با آموزش شیوه آموزشی قصه گویی قرآنی و گروه کنترل تحت روش مرسوم آموزشی قرار گرفتند. در پایان هر دو پرسشنامه توسط هر دو گروه به عنوان پس آزمون تکمیل شد. داده ها با استفاده از روش آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تحلیل قرار گرفتند و نتایج نشان داد که آموزش به شیوه قصه گویی قرآنی در شرکت کنندگان گروه آزمایشی به نسبت گروه کنترل تاثیر بیشتری بر مهارت های همدلی دانش آموزان داشته است و همچنین آموزش قصه گویی قرآنی اثر بیشتری بر امید به زندگی دانش آموزان داشته است.

کلیدواژه ها:

قصهگویی ، قصهگویی قرآنی ، مهارتهای همدلی ، امید به زندگی